Deze lange lintbebouwing is door de vervening in de middeleeuwen (veertiende eeuw) ontstaan.
Aan de voet van de stuwwal, in de overgang naar het beekdal van de Aa, vormen prachtige oude boerderijen met veel eikenbomen op het erf,
de lange streek bebouwing van Kallenkote en Wapserveen. De vroegere agrarische activiteiten zijn nu beperkt tot enkele boerderijen.

De Nederlandse hervormde kerk te Wapserveen is in haar huidige vorm gebouwd in 1803. Hiervoor stond deze op andere plaatsen in het “wandelende dorp Wapserveen”. De in de 13e eeuw gebouwde kapel is in 1461 tot parochiale kerk verheven. De voormalige kerk was in 1622 met stro gedekt en bijna zonder vloer. De kerk heeft geen toren, maar wel een houten klokkenstoel schuin achter de kerk. De oude klok, in 1766 of 1776 gegoten door Claudius Fremy, is tijdens de Duitse bezetting op 5 februari 1943 geroofd en niet meer teruggekomen. In 1948 is de nieuwe klok gegoten.

Het Oosteinde heeft prachtige Saksische boerderijen welke als Rijksmonument geregistreerd staan. Volgens de beschrijving is dit een type met achterbaander en onderschoer met het jaartalanker 1771. Baander is de dubbele deur waardoor hooiwagens naar binnenreden. Als deze deuren iets terug in de gevel geplaatst zijn ontstaat er een overdekte inham, de zogenaamde “onderschoer”. Het diende als een schuilplaats bij slecht weer en ook als bergplaats voor dagelijks gerief zoals bezem, maaigereedschap of paardentuig en bood plaats voor “menselijke contacten”.

Van oorsprong eeuwenoude woonplaatsen, stralen landelijke rust uit en worden met zorg beheerd.